‘டீ’ இல்லாம நம்மால இருக்க முடியுமா - ஆனா இந்த டீ உண்மையிலே எப்படி வந்துச்சு?

வேலை டென்ஷன், படிப்பு டென்ஷன், மனசு சரியில்லை இல்ல உடம்பு சரியில்லை இப்படி எது எப்படி இருந்தாலும் 'வா ஒரு டீ குடிச்சிட்டு வரலாம், எல்லாம் சரியாகிடும்' என்கிற அளவுக்கு டீ அல்லது தேநீர் நமது அன்றாட வாழ்வில் ஒரு மறுக்க முடியாத அங்கமாக மாறிவிட்டது. அதுவும் இஞ்சி, ஏலக்காய் போட்ட மசாலா டீ இல்லாமல் நமது நாள் முடிவடையாது. இந்தியாவுக்குள் டீ எப்படி வந்தது? யார் கொண்டு வந்தது தெரியுமா?

5,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய வரலாறு கொண்டுள்ள தேநீர்

இந்த பரந்த நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியும் அதன் சொந்த தேநீர் வகைகளை கொண்டுள்ளது. தேயிலையின் வரலாறு கிட்டத்தட்ட 5,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது. சந்தையில் 3,000க்கும் மேற்பட்ட பல்வேறு வகையான தேயிலைகள் உள்ளன. உலகில் மிகவும் பரவலாக நுகரப்படும் பானம் ஒரு வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது, தேநீருக்கு போட்டி என்கிற ஒன்றே இன்றுவரை கிடையாது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

முதன்முதலில் தேநீர் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்ட இடம் - சீனா

தேயிலையின் தோற்றம் முதன்முதலில் சீனாவில் தொடங்கியது. இந்த கதை 5000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பண்டைய சீனாவிற்கு செல்கிறது. அந்த நேரத்தில், ஷென் நங் என்ற பேரரசர் ஒரு மூலிகை மருத்துவராக இருந்தார். ஒருமுறை காட்டு மரத்தின் இலைகள் கொதிக்கும் நீரில் விழுந்தபோது அவரது வேலைக்காரன் தற்செயலாக மூலிகை கலவையை உருவாக்கினான். மன்னன் அந்த மூலிகைக் கலவையைப் பற்றி அனைத்தையும் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வமாக இருந்தான், அந்த இனிமையான நறுமணம் அவரை அந்தக் கலவையை குடிக்கத் தூண்டியது. அப்படித்தான் தேநீர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

இந்தியாவுக்கு தேயிலையை கொண்டு வந்த ஆங்கிலேயர்கள்

தேயிலை ஆங்கிலேயர்களால் இந்தியர்களுக்கு முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. தேயிலை மீதான சீனாவின் ஏகபோகத்தை முறியடிக்க ஆங்கிலேயர்கள் உறுதியாக இருந்தனர், இந்திய மண் / வானிலை இந்த தாவரங்களை வளர்ப்பதற்கு மிகவும் பொருத்தமானது என்பதைக் கண்டறிந்தனர். எனவே இந்தியாவில் தேயிலை தோட்டத்தை உருவாக்க முடிவு செய்தனர். 1776 ஆம் ஆண்டில், சர் ஜோசப் பேங்க்ஸ் (சிறந்த ஆங்கில தாவரவியலாளர்) இந்தியாவில் தேயிலை சாகுபடியை மேற்கொள்ள பரிந்துரைத்தார்.

1823 இல் இந்தியாவில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட தேநீர்

1780 ஆம் ஆண்டில், ராபர்ட் கைட் சீனாவிலிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படும் ஒரு சரக்கு விதைகளைக் கொண்டு இந்தியாவில் தேயிலை சாகுபடியில் பரிசோதனை செய்தார். சில தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, திரு. ராபர்ட் புரூஸ் மேல் பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கில் காடுகளில் வளரும் தேயிலை செடிகளைக் கண்டுபிடித்தார். மே 1823 இல், அசாமில் இருந்து முதல் இந்திய தேநீர் பொது விற்பனைக்காக இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டது.

உலகம் முழுக்க ஆதிக்கம் செலுத்தம் தேநீர்

முதல் தேயிலை சீனப் பேரரசரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும், உலகின் பல பகுதிகள் இப்போது உலகளாவிய தேயிலை அறுவடைக்கு பங்களிக்கின்றன. இங்கிலாந்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட முதல் தேநீர் சீனாவில் இருந்து வந்தது. 1823 இல், முதல் முறையாக, லண்டனில் இந்திய தேநீர் விற்கப்பட்டது. உலகிலேயே தேயிலையை அதிகம் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று.

அதிக தேயிலை உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளில் ஒன்றாக மாறிய இந்தியா

இந்தியாவில் தேயிலை தொழில் 1840 களின் முற்பகுதியில் வடிவம் பெறத் தொடங்கியது. அசாமில் முதன்முதலில் சோதனை செய்யப்பட்ட தேயிலை செடிகள் டார்ஜிலிங் மற்றும் காங்க்ரா பள்ளத்தாக்கு போன்ற உயரமான பகுதிகளில் சோதனை செய்யப்பட்டன. வெற்றிகரமான சோதனைக்குப் பிறகு, டார்ஜிலிங்கில் தேயிலைத் தோட்டங்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக 1841 இல் தொடங்கப்பட்டன. ஆங்கிலேயர் காலத்திற்குப் பிறகு, இந்தியாவில் தேயிலை தொழில் வளர்ச்சியடைந்தது.

இந்தியாவில் உள்ள தேயிலை வகைகள்

1. டார்ஜிலிங் டீ: இமயமலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள அழகிய டார்ஜிலிங் பகுதியிலிருந்து வந்த டார்ஜிலிங் தேநீர், அதன் நேர்த்தியான சுவை மற்றும் நறுமணத்திற்காக மிகவும் மதிக்கப்படுகிறது.

2. அஸ்ஸாம் தேயிலை: அஸ்ஸாம் தேயிலை இந்திய தேயிலையின் மிகவும் பிரபலமான வகைகளில் ஒன்றாகும். அஸ்ஸாம் தேநீர் பெரும்பாலும் காலை உணவு கலவைகளுக்கு ஒரு அடிப்படையாக பயன்படுத்தப்படுகிறது.

3. நீலகிரி தேயிலை: தென்னிந்தியாவில் உள்ள நீலகிரி மலைகளின் மூடுபனி சரிவுகளில் வளர்க்கப்படும் நீலகிரி தேயிலை தனித்துவமான மற்றும் மென்மையான கோப்பை வழங்குகிறது. இது பிரகாசமான, விறுவிறுப்பான மதுபானம், சீரான சுவை மற்றும் மென்மையான மலர் குறிப்புகளுக்கு பெயர் பெற்றது.

4. காங்க்ரா தேயிலை: ஹிமாச்சல பிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள இயற்கை எழில் கொஞ்சும் காங்க்ரா பள்ளத்தாக்கிலிருந்து வந்த காங்க்ரா தேயிலை, அதிகம் அறியப்படாத ஆனால் மிகவும் மதிக்கப்படும் வகையாகும்.

5. மூணார் தேயிலை: கேரளாவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்துள்ள மூணாறு, தேயிலை தோட்டங்களுக்கு பெயர் பெற்றது. மூணார் தேநீர் அதன் பிரகாசமான, தங்க நிறம், நறுமண சுவை மற்றும் மிருதுவான தன்மைக்கு பெயர் பெற்றது.

6. பீகார் தேயிலை: பீகார், கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள மாநிலம், தேயிலை சாகுபடிக்கு பெயர் பெற்றது, முதன்மையாக கிஷன்கஞ்ச் மற்றும் பூர்னியா பகுதிகளில்.

தேயிலை எந்த பகுதிகளில் இருந்து வந்திருந்தாலும், கொஞ்சம் இஞ்சி நசுக்கிப்போட்டு, நாலு ஏலக்காய் போட்டு கொதிக்க விட்டு இறக்கி ஒரு டீ குடித்தால் தானே நம் நாள் நல்லபடியாக செல்கிறது!