இந்தியாவின் கோஹினூர் வைரத்தை போலவே பல நாடுகளின் மதிப்புமிக்க பொருட்களை எடுத்து சென்ற பிரிட்டிஷ்!

இந்தியாவின் கோஹினூர் வைரம் உட்பட பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் போது சுரண்டப்பட்ட பொருட்களை இந்தியா திரும்பி கேட்பது போல, உலகின் பல நாடுகளும் தங்களது நாட்டிலிருந்து எடுத்துச் செல்லப்பட்ட மதிப்புமிக்க பொருட்களை திரும்ப கேட்கின்றன. 16 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலிருந்து 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரை, பிரிட்டிஷ் பேரரசு உலகெங்கிலும் காலனிகள், ஆதிக்கம் மற்றும் பாதுகாவலர்களை நிறுவி, அதன் உச்சத்தில் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய பேரரசாக தன்னை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டது. அப்படி அவர்கள் மற்ற நாடுகளிடமிருந்து எடுத்துச் சென்ற விலையுயர்ந்த பொருட்களை எல்லாம் அந்தந்த நாடுகள் திரும்ப கேட்கின்றனவாம்!

எல்ஜின் மார்பிள்ஸ்

பார்த்தீனானின் சுவர்களின் பளிங்குகள் 1803 இல் லண்டனுக்கு எல்கின் பிரபுவால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. எந்த சட்டப்பூர்வ ஆவணத்தின் மூலமும் தனது கூற்றுக்கள் எதையும் நிரூபிக்க இயலாமல் உரிய அனுமதியுடன் தான் பளிங்குக் கற்களை எடுத்துச் சென்றதாக எல்ஜின் கூறியுள்ளார். பளிங்குக் கற்களை திருப்பித் தருமாறு கிரீஸ் ஆங்கிலேயர்களிடம் பலமுறை கேட்டது. 1801 மற்றும் 1805 க்கு இடையில் கிரீஸில் உள்ள பார்த்தீனானில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட பளிங்குகள் இன்று வரை இங்கிலாந்திலேயே உள்ளது.

பெனின் வெண்கலங்கள்

தற்போது நவீன நைஜீரியாவாக உள்ள பெனின் இராச்சியம், 13 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த அரச அரண்மனையை அலங்கரித்த பல ஆயிரம் வெண்கலச் சிற்பங்களை பெருமையுடன் பெருமைப்படுத்தியது. 1887 இல் பெனின் பயணத்திற்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் 900 க்கும் மேற்பட்ட வரலாற்றுப் பொருட்கள் மற்றும் 200 க்கும் மேற்பட்ட புனித நூல்களைத் திருடி தங்கள் அருங்காட்சியகத்தில் வைத்து கொண்டனர். 1960 இல் சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, நைஜீரியா பல சந்தர்ப்பங்களில் வெண்கலங்களைத் திரும்பப் பெற முயன்றது., ஆனால் இன்று வரை அது நடந்த பாடில்லை.

மக்தலா கையெழுத்துப் பிரதிகள்

1869 இல் மக்தலா போருக்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் போருக்கு முதன்மைக் காரணமான மத நூல்களான மக்தலா கையெழுத்துப் பிரதிகளை எடுத்துச் சென்றது. 1999 ஆம் ஆண்டில், கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பொருட்களை எத்தியோப்பியாவிற்கு திருப்பி அனுப்பும் நோக்கத்துடன் மக்தாலா எத்தியோப்பியன் பொக்கிஷங்களைத் திரும்பப் பெறுவதற்கான சங்கம் (AFROMET) உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் அதனால் எந்த பலனும் இல்லை.

ரொசெட்டா ஸ்டோன்

பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள ரொசெட்டா ஸ்டோன், பண்டைய எகிப்தின் கலாச்சாரங்கள் மற்றும் வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு உதவும் ஒரு நினைவுச்சின்னப் பொருளாகக் கருதப்படுகிறது. க்ரானோடியோரைட்டால் ஆன ரொசெட்டா கல் 3 வெவ்வேறு எகிப்திய மொழிகளில் பொறிக்கப்பட்ட எழுத்துக்களைக் கொண்டுள்ளது, அவை கிமு 196 க்கு முந்தையவை. நெப்போலியன் போனபார்டே எகிப்திலிருந்து கல்வெட்டுகளைப் பெற்றார், 1800 களின் முற்பகுதியில் பிரெஞ்சு இராணுவத்தின் தோல்விக்குப் பிறகு ஆங்கிலேயர்களால் அவை கையகப்படுத்தப்பட்டன.

கோஹினூர் வைரம்

இங்கிலாந்து ராணியின் வெல்வெட் மற்றும் பிளாட்டினம் கிரீடத்தை அலங்கரிக்கும் கோஹினூர் வைரம் உலகின் மிகப்பெரிய வெட்டப்பட்ட வைரங்களில் ஒன்றாகும். "ஒளியின் மலை" என்று பொருள்படும் இந்த நகை முதலில் முகலாய மயில் சிம்மாசனத்தை அலங்கரித்தது. 1849 இல் இந்தியாவை ஆங்கிலேயர் கைப்பற்றிய பின்னர் விக்டோரியா மகாராணியிடம் ஒப்படைக்கப்படும் வரை போரிடும் பிரிவுகளிடையே இது பல முறை கை மாறியது. இந்த வைரம் லண்டன் ஜூவல் ஹவுஸில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்று வரை இந்தியா இந்த வைரத்தை கேட்டு வருகிறது.

திப்பு சுல்தான் மோதிரம்

1799 ஆம் ஆண்டு திப்பு சுல்தான் ஆங்கிலேயரிடம் போரில் தோற்றபோது, காலனித்துவவாதிகள் அவரது வாள் மற்றும் மோதிரத்தை அவரது சடலத்தில் இருந்து திருடிச் சென்றனர். இந்த வாள் இந்தியாவுக்குத் திரும்பப் பெறப்பட்டது, ஆனால் விஜய் மல்லையாவின் விலையுயர்ந்த கொள்முதல் காரணமாக 2014 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயர்களால் 145,000 பவுண்டுகளுக்கு அந்த மோதிரம் ஏலம் போனது. இன்றும் இது ஆங்கிலேயர்கள் வசத்தில் உள்ளது.

ஷாஜஹானின் கோப்பை

முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகானுக்குச் சொந்தமான மதுக் கோப்பை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் கர்னல் சார்லஸ் செட்டான் குத்ரியால் திருடப்பட்டது, பின்னர் அது பிரிட்டனுக்கு அனுப்பப்பட்டது. 1962 ஆம் ஆண்டில், ஒயின் கோப்பை லண்டனில் உள்ள விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கோப்பை விலையுயர்ந்த பொருட்களை கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டதாம்.

மாவோரி தலைகள்

பிரித்தானிய அருங்காட்சியகம் உட்பட பல்வேறு ஐரோப்பிய அருங்காட்சியகங்களில் தலை துண்டிக்கப்பட்ட, உலர்ந்த மற்றும் பச்சை குத்தப்பட்ட மாவோரி தலைகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் 1770 இல் ஐரோப்பியர்கள் நியூசிலாந்தில் தரையிறங்கியபோது, இந்த மாவோரி தலைகள் மீது தான் ஆங்கிலேயர்களுக்கு ஆர்வம் சென்றதாம். சமீபத்திய ஆண்டுகளில், நியூசிலாந்து இந்த மூதாதையர் எச்சங்களைத் திருப்பி அனுப்பும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. இருப்பினும், இன்றுவரை இவற்றை அவர்களால் திரும்ப பெற முடியவில்லை.